Αβέβαιο (TAF)

Λίγα λόγια

Ο άνθρωπος από τη φύση του επιθυμεί να «ανεβαίνει», να εξελίσσεται. Είναι τόσο έντονη αυτή η πεποίθηση ώστε μέχρι πρόσφατα οι γλωσσολόγοι πίστευαν πως η λέξη άνθρωπος προέρχεται από το άνω και το θρώσκω (κοιτάζω). Κάθε βήμα μπορεί να είναι αβέβαιο, συνάμα είναι αναγκαίο αφού ό,τι δεν εξελίσσεται πεθαίνει.

Από την άλλη μεριά, κάθε σκαλί είναι ένας κύκλος στη ζωή μας που δεν επαναλαμβάνεται. Βέβαια όσα σκαλιά κι αν «περάσουμε» πάντα θα βρίσκουμε ομοιότητες με τα προηγούμενα. Ξεκινάμε πάντα με πίστη για το καλύτερο, στην πορεία συναντάμε εμπόδια και δυσκολίες – παρόμοια ίσως με τα προηγούμενα και στο τέλος μας περιμένει ένα ακόμα σκαλί, κι όσο καλύτερα πατήσουμε τόσο περισσότερη ώθηση παίρνουμε για το επόμενο.

Όμως το επόμενο βήμα θα είναι πιο εύκολο ή πιο δύσκολο; θα μας οδηγήσει κάπου ψηλότερα; Μακάρι να γνωρίζαμε! Μακάρι να μπορούσαμε να ξέρουμε το μέλλον μας για να προετοιμαστούμε κατάλληλα!

Αλλά η απάντηση είναι πίσω μας. Είναι σ’ αυτά που ζήσαμε και περάσαμε και τα οποία θα ξανάρθουν. Κι όποιος δεν ξέρει την ιστορία του είναι υποχρεωμένος να την ξαναζήσει. Κι εμείς; μαθαίνουμε από το παρελθόν μας ώστε να ανέβουμε ένα σκαλί ή απλώς «περνάμε» από το ένα σκαλί στο άλλο επαναλαμβάνοντας τα ίδια λάθη σε έναν ατέρμονα βρόγχο;

Μια σκάλα παραμορφωμένη, λοιπόν, με ανισόπεδα σκαλοπάτια δίνει με τον καλύτερο τρόποι την αίσθηση της αβεβαιότητας και της επαναληπτικότητας που έχει η ζωή, με κάθε της σκαλί να είναι ένας κύκλος της ζωής μας. Μια σκάλα, άλλωστε, ταιριάζει πιο πολύ στη ζωή μας· προχωράμε – πιο κουρασμένοι κι από άλλο σημείο πλέον – για ένα ακόμα σκαλί.