Αβέβαιο (Διπλωματική)

Concept

Ο άνθρωπος από τη φύση του επιθυμεί να «ανεβαίνει», να εξελίσσεται. Είναι τόσο έντονη αυτή η πεποίθηση ώστε μέχρι πρόσφατα οι γλωσσολόγοι πίστευαν πως η λέξη άνθρωπος προέρχεται από το άνω και το θρώσκω (κοιτάζω). Κάθε βήμα μπορεί να είναι αβέβαιο, συνάμα είναι αναγκαίο αφού ό,τι δεν εξελίσσεται πεθαίνει.

Από την άλλη μεριά, κάθε σκαλί είναι ένας κύκλος στη ζωή μας που δεν επαναλαμβάνεται. Βέβαια όσα σκαλιά κι αν «περάσουμε» πάντα θα βρίσκουμε ομοιότητες με τα προηγούμενα. Ξεκινάμε πάντα με πίστη για το καλύτερο, στην πορεία συναντάμε εμπόδια και δυσκολίες – παρόμοια ίσως με τα προηγούμενα και στο τέλος μας περιμένει ένα ακόμα σκαλί, κι όσο καλύτερα πατήσουμε τόσο περισσότερη ώθηση παίρνουμε για το επόμενο.

Όμως το επόμενο βήμα θα είναι πιο εύκολο ή πιο δύσκολο; θα μας οδηγήσει κάπου ψηλότερα; Μακάρι να γνωρίζαμε! Μακάρι να μπορούσαμε να ξέρουμε το μέλλον μας για να προετοιμαστούμε κατάλληλα!

Αλλά η απάντηση είναι πίσω μας. Είναι σ’ αυτά που ζήσαμε και περάσαμε και τα οποία θα ξανάρθουν. Κι όποιος δεν ξέρει την ιστορία του είναι υποχρεωμένος να την ξαναζήσει. Κι εμείς; μαθαίνουμε από το παρελθόν μας ώστε να ανέβουμε ένα σκαλί ή απλώς «περνάμε» από το ένα σκαλί στο άλλο επαναλαμβάνοντας τα ίδια λάθη σε έναν ατέρμονα βρόγχο;

Ένα έργο, θα ήθελα, ο θεατής να το προσεγγίζει όσο εγγύτερα γίνεται· αν είναι δυνατόν, να συμμετέχει κι αυτός. Οι κατασκευές παρέχουν αυτό ακριβώς το στοιχείο, δίνουν τη δυνατότητα στο κοινό να γίνει μέρος του έργου. Η πρώτη σκέψη για την πτυχιακή ήταν η ομοιότητα της ζωής μας με το χωνί· αν ξεκινήσεις ξέγνοιαστα και χαλαρά ίσως αντιμετωπίσεις δυσκολίες που μπορεί και να χειροτερέψουν προς το τέλος, αντίθετα αν ξεκινήσεις με εντονότερη προσπάθεια και προετοιμαστείς καλύτερα ίσως το τέλος να είναι πιο εύκολο. Όμως, μια κατασκευή τέτοια δεν δίνει την αίσθηση ούτε της αβεβαιότητας ούτε της επαναληπτικότητας που έχει η ζωή μας. Αυτήν ακριβώς την αίσθηση επανάληψης δίνει η σκάλα με κάθε της σκαλί να είναι ένας κύκλος της ζωής μας. Μια σκάλα, άλλωστε, ταιριάζει πιο πολύ στη ζωή μας· προχωράμε – πιο κουρασμένοι κι από άλλο σημείο πλέον – για ένα ακόμα σκαλί. Όμως τίποτα δεν είναι σίγουρο. Σε κάθε βήμα βρισκόμαστε μπροστά στην αβεβαιότητα. Μια σκάλα παραμορφωμένη, λοιπόν, με ανισόπεδα σκαλοπάτια μπορούσε να δώσει με τον καλύτερο τρόπο την αβεβαιότητα που νοιώθουμε σε κάθε μας βήμα. Κι ένα μικρό βίντεο στο τέλος, που παίζει ατέρμονα, μας κάνει να αναρωτιόμαστε αν τα βήματά μας μας πάνε πιο ψηλά...

Λίγα λόγια

Το έργο αποτελείται από την σκάλα (κατασκευή), ένα βίντεο και μακέτες.